Benim sinir olduğum durum bu kadar içimize işlemesi aslında.. Adlarına sayfalar kuruluyor, kafaları mümkün mertebe her türlü mahlukatın üzerine montajlanıyor, esprileri fıkraları yüzyıllık Temellerin, Dursunların, Adamın biri.. diye başlayan komikliklerin yerini alıyor.. Onlar gibi konuşup, onlar gibi davranıyoruz..Ve hatta kızlar Bihter gibi zıplaya zıplaya yürür, oğlanlarda ya Behlül gibi karıya kıza dalar, yada hırtlar vadisinde ki gibi en az üç leşi varmış tadında gezer oldular...
Hayır benim anlayamadığım şey; hangimiz gerçek hayatımızda öz be öz dayımızı dinledik ki, Ramiz Dayının sözlerini feyz alıyoruz..Sanal bi kahraman işte...Git dayı özlemi çekiyosan bi bayramda kendi dayının elini öp be deyyus...
Ne yapmaya çalışıyoruz? Gerçek dünyayla sanal dünyayı birbirine karıştırıp, gerçekte yapmaya cesaret edemediğimiz görevlerimi veriyoruz dizilerde ki süper kahramanlara? Tekdüze hayatlarımızı beyaz camda mı hareketlendiriyoruz? Toplumsal tabularımızı, mahremiyetlerimizi sahte yüzlerde, planlanmış hareketlerde, bol makyajlı duygularda mı bastırıyoruz? Hiç binemeyeceğimiz arabalara binip, hiç giyemeyeceğimiz kıyafetleri giydiğimizi sanıp, hiç sevişemeyeceğimiz süper herifleri ve karıları mı hayal ediyoruz? Kaç kadın evde kocasından dayak yediği, duygusal şiddete maruz kaldığı halde evini terk edemezken, o şaşalı hayatı bırakıp sevgilisiyle kaçmaya çalışan kadınları ayakta alkışlıyor..
Aslında kendi sorumun cevabını kendim vermiş oldum...O kadar mutsuzuz ki sanal mastürbasyonlarla kendimizi tatmin ediyoruz...Ama durum tehlikeli bi boyut alıyor...O aptal kutusunda gördüğümüz şeylere sahip olmak, öyle yaşamak istiyoruz..Mutluluğu havalı olmakta, zengin olmak ta, ünlü olmakta buluruz sanıyoruz.. Oyüzden de elimize geçiridiğimiz boktan bi kurusıkı bozmasıyla banka soymaya kalkışıp, yakalandığımızda nedenini şöyle açıklıyoruz:"Lüks bir cip alabilmek için..."
Bknz.: Bugün ki Gazeteler..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder